ਇਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ "ਸਾਂਝੀ ਵਿਰਾਸਤ" ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਿਚਾਰਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹ। ਇਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਹਿਤ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲਗਭਗ 150 ਮਿਲੀਅਨ (15 ਕਰੋੜ) ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਸਾਹਿਤ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਸਾਂਝੀ ਵਿਰਾਸਤ ਇਸ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਲੇਖਾਂ, ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ “ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ” (ਪੰਜਾਬ) ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। 

ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ, ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ, ਧਨੀ ਰਾਮ ਚਾਤ੍ਰਿਕ, ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਦਿੱਗਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਮੀਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਕਵਿਤਾ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸਮਕਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ (ਗੁਰਮੁਖੀ) ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਜਨ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਾਂਝੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਅੰਤਰ-ਧਰਮ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਨਾਨਕ ਸਿੰਘ, ਸੰਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ ਅਤੇ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੇ ਉੱਘੇ ਲੇਖਕਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉੱਘੇ ਹਨ। ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਵੇਂ ਹਲ ਵਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਾਹਿਤ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਨਲਵਾ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਬਹਾਦਰ ਵਰਗੇ ਸੈਂਕੜੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਵੈ-ਘੱਟ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।